Kâğıttan Evler
Kâğıttan evlerin eşyası ayna
Çoğalarak bakıyorum uzağına
Ne çok uğraştın yansımamla
-Bırak asılı kalsın
Evlerin rüyası
Kuşların kanatlarında-
Mermer katlar çıkıyorum uykuma
Sen olmayınca
Saat çaresiz, duvar çıplak
Balkonda devrim çağı / yarısı ıslak
Kirpinin nefesinde
Nasıl bir dünya var diye sorma
Sokakları kırgınlığıma boya
Siyahtan başla sevgilim
Beni unutmaya
Belki karanlığı tamir ederim
Bilinmeyene düşerim diye
Yusuf rüyamı diker
Ay’ın ikiye ayrıldığı yerde
Ah sevgili
Kıvılcımın şelâleye düşüşü gibi geçtim dilimden
Otuz üç defa özür diledim otuz üç isimden
Başak tanesinin resmini çizdim
Boynunu bükmüş hâliyle
Cesedimi çiğnedim didişirken kendimle
/Nasıl da kıskanç şimşek
Kirpiğime saklı nazı çekiyor kendine
Korkuyorum anne yağmur bir daha yağmaz diye/
Gecenin üzerine geceyi örtüyorum
Yalnızlığıma düğümleniyor yüreğimdeki nem
Yakınımda olmasan sevgili
Üşür kâğıttan evler demedim mi?
/Üzülme
Aynalar izin vermese de
Bir dahaki mevsimden bakacağım gözlerine/
18 / Nisan/ 2011 / Paris